تشخیص و درمان اضطراب فراگیر

در یک تعریف ساده اضطراب مرگ به حالتی گفته میشود که فرد احساس اضطراب، نگرانی یا ترس مربوط به مرگ یا مردن را تجربه میکند.

تعریف دیگری اضطراب مرگ را احساس ناراحتی و وحشت ناشی از ادراک نظری واقعی یا تصوری از تهدید زندگی میداند.

بنابراین، آگاهی از فناپذیری و ترس از مرگ به عنوان بخشی از وضعیت انسان در طول تاریخ ثبت شده و جای تعجب نیست که اضطراب مرگ پدیدهای شایع میان مردم است.

مرگ این قدرت را دارد که ترس از ناتوانی، جدایی، از دست دادن کنترل و بی معنی شدن را برانگیزد و حتی گاهی تا حدی آن فلج کننده میشود که شخص در هر لحظهای که میگذرد، از این موضوع که به مرگ نزدیکتر میشود، نگرانی و اختلالهای روانی نیز دوچندان میشود.

آگاهی از مرگ در تمایل افراد به تشکیل روابط پایدار و انجام فعالیتهای اجتماعی تأثیر مثبتی دارد.

علاوه بر تأثیر مثبت و خنثی اضطراب مرگ، این پدیده نتایج منفی در سلامت روان افراد نیز دارد .  اضطراب مرگ میتواند نگرش منفی در مورد پیری را افزایش دهد و حتی منجر به اضطراب و ترس از پیری شود.

آدرس کلینیک خوب برای درمان اضطراب مرگ

همانگونه که مشاهده میشود تحقیقهای بسیاری به صورت مدون در تلاش هستند تا
پیامدها و نیز اثر اضطراب مرگ بر اختلالها را تبیین کنند

اما آنچه که عموماً در پژوهشها مورد غفلت قرار گرفته است، عوامل همبسته با اضطراب مرگ است که میتواند میزان و شدت اضطراب را تبیین کند و محققان در تعیین چارچوبی از عاملهای روانشناختی یاری دهد.

از سوی دیگر، اگرچه بیشتر محققان در تبیین یافته های خود که بعضاً متناقض نیز هستند، به نقش جنسیت، نوع جهانبینی، سابقه بیماری و سن اشاره کرده اند

اما تفاوت در ویژگیهای روش شناختی این پژوهشها مقایسه داده های این مطالعات را برای محققین دشوار میسازد.

در چنین شرایطی تعیین این مطلب بسیار دشوار است که آیا تفاوتهای بین نتایج مطالعات ناشی از شانس و تصادف است و یا به دلیل تفاوتهای نظری است که در ویژگیهای مطالعات وجود دارد.

از آنجایی که این رویکرد درمانی برای مرگ جایگاه خاصی در جهان بینی افراد قائل است، بر نگرانیهای حیاتی موجود (ترس مرگ، اجتناب از آزادی، انزوا و بیمعنی بودن) تمرکز کرده و میپذیرد که ترس از مرگ منبع مهم و پراضطرابی است که بر روی قلمروهای اجتماعی، شخصی، معنوی و فیزیکی وجود تأثیر میگذارد

درمان مشکلات جنسی در دوران بارداری

روابط زناشویی از سه ماهه ی اول تا ماه نهم بارداری باید طبق اصول خاص صورت گیرد. معمولا زوجین طی بارداری تغییراتی را در روابط بین فردی خود تجربه می کنند که یکی از آنها مربوط به روابط زناشویی است.

روابط زناشویی زوجین در بارداری تحت تاثیر عواملی مانند :شیوه رابطه زناشویی زوجین قبل از بارداری و مفهوم روابط زناشویی در نظر زوجین، وضعیت سلامت جسمی و روانی و عوارض دوران بارداری، باورها و ویژگی های فرهنگی زوجین، نحوه برخورد آنها با تغییرات فیزیکی زنان طی بارداری و در ضمن ترس از صدمه به جنین در زمان نزدیکی قرار می گیرد.

اکثر زنان که دارای حاملگی طبیعی هستند، ممکن است تا زمانی که کیسه آبشان پاره شود و یا به اتاق عمل بروند، به رابطه جنسی ادامه دهند، بعضی شرایط وجود دارد که ممکن است لازم باشد فعالیت خود را تغییر دهید، یا از رابطه به طور کامل یا از بخشی یا تمام دوران بارداری خود اجتناب کنید.

اگر بارداری معمولی و کم خطر دارید تحریک و رابطه ی جنسی یا ارگاسم نمیتواند باعث درد یا سقط جنین شود.

در حالی که ارگاسم ممکن است باعث انقباض خفیف رحم شود ، انقباضات به طور کلی موقت و بی ضرر هستند.

بسیاری از زنان گزارش میدهند که رابطه زناشویی در دوران بارداری متفاوت است برای بعضی از آنها لذت بخش تر است، حداقل در موارد خاص و بعضی دیگر ممکن است به دلیل بخشی یا همه استرس های بارداری خود یا همسرشان، آن را کمتر لذتبخش بدانند.