درمانگر مجرب مشکلات اضطراب فراگیر

􏰍􏰉􏰊اضطراب به عنوان بخشی از زندگی، در همه افراد در حد اعتدال آمیز وجود دارد. و این حد پاسخی سازش یافته تلقی میشود اما تا جاییکه به اضطراب مرضی تبدیل نشود.

اختلال اضطراب فراگیر از انواع گوناگون اختلالات اضطرابی است که به صورت اضطراب افراطی و نگرانی ذهنی غیرقابل کنترل تعریف میشود که در آن فرد دست کم سه علامت بدنی دست کم شش ماه نشان میدهد.

در اکثر پژوهش های همه گیرشناسی در ایران، اختلال اضطراب فراگیر به عنوان شایع ترین اختلال اضطرابی مطرح شده است

و در برخی پژوهش های دیگر نه تنها شایع ترین اختلال اضطرابی، بلکه شایع ترین اختلال در بین سایر اختلالات نیز بوده است.

با توجه به سیر مزمن، شیوع بالا و همراهی اختلال اضطراب فراگیر با سایر اختلالات روانشناختی، این اختلال به عنوان یکی از مهم ترین اختلال های ناتوان کننده برای بزرگسالان مطرح شده است.

از این رو لازم است در مورد درمان های مؤثر در بهبود آن تحقیقات بیشتری صورت بگیرد.

به طور کلی درمان اختلال اضطراب فراگیر شامل دو طبقه کلی است:

درمان های دارویی و درمان های روانشناختی.

درمانگر بالینی مشکلات اضطراب فراگیر در بزرگسالان

درمان شناختی_رفتاری نوعی از درمان های روانشناختی میباشد و یکی از کاربردی ترین روش ها در روانشناسی برای درمان اختلالات اضطرابی است.

درمانگر بالینی با روش شناختی_رفتاری به شما یاد میدهد که الگوهای فکری و رفتاری که باعث بروز اضطراب میشوند را تشخیص بدهید و درصدد تغییر آن برآیید.

درمانگر بالینی به شما کمک میکند افکار بهم ریخته را به وسیله نگرانی های واقعی محدود کنید . در دیدگاه شناختی، تاکید درمانگر بر تغییر تفکر و باورهای غیرمنطقی است.

اختلال اضطراب فراگیر از تحریف های شناختی (ماهیت نامعقول نگرانی ها و افکار منفی غیرمنطقی) ناشی می‌شود.

این دیدگاه بر این فرض  استوار است که بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر نسبت به خطرات درک شده، اشتباها و بدون دقت پاسخ می‌دهند.

این عدم دقت، از توجه انتخابی به جزئیات منفی در محیط، ایراد در سیستم پردازش اطلاعات و برداشت منفی از توانایی های خود در مقابله  با مشکلات، ناشی می‌شود.

درمانگران بیان کرده اند که افراد مضطرب، به ویژه افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، دچار سوگیری در پردازش اطلاعات هستند.

این سوگیری در پردازش اطلاعات به این معنی است که افراد موقعیت های مختلف را بصورت حقیقی و آنچنان که واقعا در جریان هست، تجزیه و تحلیل نمی‌کنند بلکه بر اساس فیلترهای ذهنی عمدتا منفی و تحریف شده ی خود اطلاعات محیط را پردازش و تفسیر می‌کنند.

علاوه بر راهکارهایی که توسط درمانگران به بیمار ارائه میشود و موثر واقع میوفتد، تعدادی تکنیک های خودحمایتی نیز وجود دارند که فرد با استفاده از آنها میتواند بر افکار منفی اش غلبه کرده و نگرانی هایش را نادیده بگیرد.

ازجمله این راه حل ها میتوان به فرآیندهای آرام سازی خود از طریق تنفس عمیق، ریلکسیشن و تکنیک های ذهن آگاهی ممکن است به کنترل تنش عضلانی که اغلب به دلیل اختلال اضطراب فراگیر ایجاد میشود کمک کند.

آیا بیماران دوقطبی قابل درمان اند؟

اختلال دو قطبی یک ناراحتی با شیوع زیاد است وافراد زیادی را در تمام دنیا از جمله ایران رنج میدهد.

آسیبی که این بیماری در زندگی انسان بر جنبه های جسمی واجتماعی و فرهنگی -روانی او وارد میکند بسیار شدیدتر از بیماریهای جسمی دیگر است.اختلال دو قطبی در مراحل مختلف عوارض مختلفی در بر دارد:

بیماران وقتی در فاز افسردگی هستند دچار بی انگیزگی و بی علاقگی وخلق تنگ میشوند که باعث میشوند فرد شغلش و زندگی عادی را از دست بدهد و برای خودش در یک دنیای جداگانه زندگی کند و گاهی حتی میتواند این فاز منجر به خودکشی شود.

مرحله شیدائی رفتارهای معطوف به هدف فرد افزایش می یابد، از جمله اینکه میل جنسی او افزایش یافته و قدرت قضاوتش نیز دچار مشکل میشود، باعث بی بندو باری و بوجود آمدن رفتارهای دور از شاَََُن از وی میشود ، که خیلی وقتها آبروی وی را زیر سوال می برد.ولخری ودست ودلبازی های وی باعث از دست دادن اموال و….از ویژگی های دوران شیدایی است.