از اختلال نامنظمی خلقی اخلال گرانه(DMDD) چه میدانیم؟

خشم یکی از ویژگی‌های خلقی انسان‌هاست که هم در کودکان و هم بزرگسالان دیده می‌شود بروز آن می‌تواند طبیعی یا غیر طبیعی باشد. منطقی یا غیر منطقی بودن خشم بستگی به موقعیت و محرکی که زمینه‌ساز خشم شده است دارد. هنگامی که کودک ۱۲ ماه (یا بیش از آن) خشم را به همراه خشونت زبانی یا فیزیکی بروز دهد احتمال دارد که دچار اختلال نامنظمی خلقی اخلال‌گرانه یا DMDD باشد

اختلال نامنظمی خلقی اخلال‌گرانه یکی از شاخه‌های اختلالات افسردگی و اختلالات دوقطبیاست. این اختلال در کودکان ۶ تا ۱۸ ساله بروز پیدا می‌کند. نشانه‌های DMDD معمولا پیش از ۱۰ سالگی آغاز می‌شوند. ویژگی اصلی این اختلال تحریک‌ پذیری همیشگی و شدید است. کودکانی که دچار اختلال DMDD همیشه خشمگین هستند و با کوچک‌ترین رخدادی خشمشان منفجر می‌شود. این کودکان در هنگام خشمگین شدن دست به پرخاشگری زبانی و فیزیکی می‌زنند. آن‌ها در محیط خانه، مدرسه و در میان دوستانشان افرادی بدرفتار و پرخاشگر شناخته می‌شوند و به دیگران یا اشیا آسیب می‌رسانند. نکته‌ی مهمی که در مورد رفتار پرخاشگرانه باید به آن توجه کنیم این است که کودکانی که دچار اختلال نامنظمی خلقی اخلال‌گرانه هستند بیش از اندازه دست به پرخاشگری می‌زنند و میزان خشم آن‌ها با موقعیتی که در آن هستند تناسبی ندارد و بیش از اندازه و شدید است. تازه‌ترین یافته‌ها نشان می‌دهد که برخی از کودکانی که دچار DMDD هستند در تشخیص حالات چهره‌ی دیگران دچار مشکل هستند و یکی از دلایل انفجار خشم آن‌ها می‌تواند تشخیص نادرست عصبانیت از چهره‌ی دیگران باشد.

روانشناس متخصص اختلال نامنظمی خلق

شروع اختلال بی­ نظمی خلق اخلالگر باید قبل از ۱۰ سالگی باشد، و این تشخیص نباید در مورد کودکانی که سن رشدی کمتر از ۶ سال دارند، داده شود. معلوم نیست که آیا این بیماری فقط به این صورت محدود شده به سن وجود دارد یا نه. چون نشانه ­های اختلال بی­نظمی خلق اخلالگر احتمالاً با افزایش سن کودکان تغییر می­ کنند، استفاده از این تشخیص باید به گروه­ های سنی مشابه با گروه­هایی محدود شود که اعتبار آن تعیین شده است ( ۷ تا ۱۸ ساله). تقریباً نیمی از کودکان مبتلا به تحریک­ پذیری شدید، مزمن، جلوه بالینی خواهند داشت که همچنان ملاک­ های این اختلال را ۱ سال بعد برآورده می­کند. میزان تغییر از تحریک­ پذیری شدید، به اختلال دوقطبی، بسیار پایین است. در عوض، کودکان مبتلا به تحریک ­پذیری مزمن، در بزرگسالی در معرض خطر ابتلا به اختلال­ های افسردگی یک­ قطبی و / یا اختلالات اضطرابی قرار دارند.

متخصص درمان غیر دارویی دیر انزالی

دیر انزالی می تواند به دلیل بیماری های مزمن، جراحی ها و و عوارض ناخواسته داروها باشد. همچنین ممکن است به دلیل سوء استفاده از مواد، یا بیماری های روانی مثل افسردگی، اظطراب یا استرس باشد. علت، هرچه که باشد، درمان دیر انزالی در آقایان امکان پذیر است.

درمان دیرانزالی

علت جسمانی دیر انزالی مردان

• برخی نقایص بدو تولد که دستگاه باروری مردان را تحت تاثیر قرار می دهد.
• آسیب به عصب های لگنی که ارگاسم و لذت جنسی را کنترل می کنند.
• برخی عفونت های خاص، مثل عفونت دستگاه ادراری
• جراحی پروستات
• بیماری های سیستم عصبی، مثل نوروپاتی دیابتی، سکته مغزی یا آسیب به طناب نخاعی
• اختلالات هورمونی، مثل کم کاری تیروئید یا پائین بودن سطح تستوسترون
• انزال رو به عقب، حالتی که در آن منی به جای خروج از آلت تناسلی ، به سمت عقب و به داخل مثانه می ریزد.

مرکز روانشناسی دیر انزالی مردان

برخی علت های روانی دیر انزالی در مردان به شرح زیر است:

• افسردگی، اضطراب یا برخی دیگر بیماری های روانی
• اختلال در روابط زناشویی ناشی از استرس، ارتباطات ضعیف یا دیگر مشکلاتی که در روابط زناشویی رخ می دهد
• اضطراب درباره ی عملکرد و کارایی خود شخص
• داشتن تصویر ذهنی نامناسب از خود
• تابوهای فرهنگی و مذهبی
• تفاوت بین واقعیت رابطه جنسی با یک شریک و توهمات جنسی

درمان دیر انزالی به علت زمینه ای ایجاد کننده ی آن بستگی دارد، ممکن است نیاز به تجویز دارو یا تغییر دارویی باشد که در حال حاضر استفاده می کنید، گاه نیاز به مشاوره با روانپزشک دارید، یا اینکه بایستی سوء استفاده از الکل یا مواد غیر مخدر را ترک نمائید.