کلینیک مشاور خوب کودک در مشهد

تصمیم به صاحب فرزند شدن در خانواده ، یعنی پذیرفتن مسئولیت سنگین در تربیت می باشد که اگر بخواهیم واژه تربیت را تعریف کنیم ، در واقعیت به معنای تعلیم دادن یا پرورش که شامل مجموعه ای از روش های مثبت و منفی می باشد. وقتی کودکان خود را تربیت می کنید به آن ها می آموزید که چگونه رفتار کنند . والدین برای کودکان خود قالب های رفتاری می سازند که آن چه را که از آن ها انتظار دارند ببینند.

مایکل راتر 4 نوع سبک تربیت فرزندپروری را توصیف کرده است که در ادامه به آن میپردازیم :

1. سبک فرزند پروری مستبدانه : که با قوانین سفت و سخت و غیر قابل انعطاف والدین مشخص است و صمیمیت عاطفی کمی با کودکان خود دارند .
2. سبک فرزند پروری سهل گیرانه  : که مشخصه آن فقدان تعیین حدود و به عبارتی اجازه می دهند که کودک هر کاری دوست دارد انجام دهد و  جهت دهی کمتری  نشان می دهند .
3.  سبک فرزند پروری طرد کننده : که در آن والدین در پرورش و زندگی کودک دخالت نمی کنند و رقبت و توجه زیادی نیز به کودکان خود ندارند .
4.  روش مقتدرانه – دو سویه : که مشخصه آن قواعد محکم همراه با مشارکت دادن فرزند در تصمیم گیری در فضایی صمیمی و محبت آمیز است .

طبق نظر بهترین روانشناس کودک ، کودکان و والدینی وجود ندارند که از هر نظر کامل باشند و بر این اساس والدین ممکن است با مشکلات رفتاری و اختلالات بالینی کودکان رو به رو شوند که آگاهی در مورد آن ها و درک بهتر این مسائل می تواند اهداف خود را مناسب با سن ، شخصیت ، توانایی ها جنس و میزان رشد عقلی فرزندان تعیین کرده و شیوه ی تربیتی مناسب را تعیین کنند.

اختلال پرخاشگری در کودکان

پرخاشگری در کودکان یک اختلال رفتاری طبیعی و تقریباً شایع است و از آنجا که در سنین پایین کودک قدرت تجزیه و تحلیل بالایی ندارد، تنها با مشاهده این رفتارها به صورت تقلیدی، آن را تکرار می‌کند. پرخاشگری لفظی، غالباً در بین دختربچه‌ها و پرخاشگری بدنی در بین پسرها دیده می‌شود. بچه‌ها در سن خیلی پایین با نقاشی و داستان‌های نیمه کاره احساسات ناخوشایند خود را نشان می‌دهند.

گاه این رفتار وسیله‌ای است که کودک قصد دارد به کمک آن به خواسته‌هایش برسد و والدین را تسلیم خود کند. پرخاشگری بیرونی حالتی است که کودک قصد صدمه زدن به دیگران را دارد. در مورد پرخاشگری درونی او از نوعی افسردگی رنج می‌برد و هرچه ناراحتی دارد در دل خود می‌ریزد که اگر این مشکل جدی تلقی نشود در آینده به خودزنی و حتی خودکشی منجر می‌شود.

در رابطه با علل زمینه سازاین رفتارها ، الگو پذیری از والدین مهم‌ترین و نخستین عاملی است که بچه‌ها را به سمت رفتارهای خشونت آمیز پیش می‌برد. در خانواده‌هایی که والدین با عصبانیت صحبت می‌کنند، با یکدیگر نزاع دارند، برخوردهای فیزیکی وجود دارد و کودک با مشاهده این رفتارها به تقلید از پدر و مادر این کارها را تکرار می‌کند.

درمان پرخاشگری کودکان

بهتر است والدین با یک روانشناس مشورت داشته باشند و تحت نظر او رفتارهای فرزندشان را اصلاح کنند. عموماً روانشناس قراردادی رفتاری بین والدین و کودک می‌بندد. در این صورت روی کاغذی خواسته‌های کودک و روی کاغذ دیگری خواسته‌های والدین نوشته می‌شود. هر بار که بچه رفتار صحیحی مطابق نظر پدر و مادر داشته باشد، می‌تواند به یکی ا ز خواسته‌هایش برسد. این شیوه را والدین می‌توانند در منزل هم با فرزند خود انجام دهند.

در روانشناسی شیوه تربیتی دیگری نیز به نام «اقتصاد ژتونی» در کنترل پرخاشگری کودک بسیار مؤثر است. در این روش همه رفتارهای بد کودک مانند داد زدن، فحش دادن، لگد زدن، خراب کردن وسایل و و از طرفی هم چیزهایی که دوست دارند مثل سینما، خرید اسباب بازی، پارک رفتن و نظیر آن لیست می‌شود. برای هر بار عدم تکرار رفتارهای بد هم امتیازی در نظر گرفته می‌شود.

در تربیت بچه‌ها حقیقتاً نقش خانواده بسیار مهم و تاثیرگذار است. کیفیت رفتار والدین با یکدیگر و با دیگر اعضای خانواده، چگونگی برخورد آنها با نیازهای کودک و اطلاع از جنبه‌های مختلف رشد کودک بسیار مهم و حائز اهمیت است. به عنوان مثال اگر ندانند که در یک سن خاص، لجبازی بچه جنبه طبیعی دارد و مرتب با او مقابله کنند روحیه مقابله و پرخاش در بچه شکل می‌گیرد.