آدرس دفتر روانشناس بالینی متخصص افسردگی

افسردگی از جمله اختلالاتی است که براي آن درمان هاي موثري وجود دارد و معمولا هر چه زودتر درمان شروع شود اثربخشی آن هم بیشتر خواهد بود. به طور کلی می توان درمان هاي افسردگی را به دو طبقه دارودرمانی و درمان هاي روان شناختی تقسیم کرد. بررسی ها نشان می دهد که ترکیب این دو نوع درمان بویژه براي افسردگی هاي متوسط و شدید، بهترین نتیجه را به همراه دارد.

انواع مختلف روان درمانی ها می تواند به درمان افسردگی کمک کند. روان درمانی براي افسردگی هاي خفیف، خط اول درمان محسوب می شود ولی در افسردگی هاي متوسط و شدید به تنهایی کافی نیست و حتما باید با دارودرمانی همراه باشد.

روان درمانی ها روي عوامل اجتماعی و روان شناختی موثر در بروز افسردگی تاثیر می گذارند و از این طریق به بهبود افسردگی کمک می کنند. دو روان درمانی اصلی در افسردگی، درمان شناختی رفتاري (CBT) و درمان بین فردي  (IPT) هستند.

درمانگر متخصص و با اخلاق درمان اختلالات افسردگی

پروتکل درمان شناختی رفتاري براي افسردگی شامل آموزش روان شناختی بیمار ، بازسازي شناختی افکار منفی و غیرواقع بینانه در مورد خود، زندگی و آینده و استفاده از تکنیک هاي رفتاري براي افزایش سطح فعالیت بیمار، آموزش مهارت هاي حل مساله و بهبود روابط بین فردي است.

در رویکرد درمان بین فردي فرض بر این است که مشکلات ارتباطی موجب بروز و یا تشدید افسردگی می شود. بنابراین در این درمان به بیمار کمک می شود تا روابط مشکل دار خود را اصلاح کند و یا ارتباطات جدیدي را جایگزین آنها کند.

آموزش بیمار در مورد ماهیت افسردگی و درمان هاي موجود بخش مهمی از مداخلات روانی اجتماعی براي هر بیماري است. این آموزش به بیمار کمک می کند تا علائم بیماري را به عنوان یک بخشی از بیماري ببیند که می تواند در مورد آن کاري انجام دهد.

چنین نگرشی از یک طرف باعث می شود که علائم افسردگی را ناشی از ضعف یا نقص شخصیتی و یا تنبلی نبیند و از طرف دیگر نسبت به درمان آن امیدوار شود.

امیدواري نسبت به درمان بویژه در افسردگی که احساس ناامیدي و درماندگی بخشی از تابلوي بالینی این بیماري است در ماندگاري در درمان و تبعیت درمانی نقش مهمی بازي می کند.

روانشناس بالینی اختلالات دوقطبی

تشخیص اختلال دو قطبی اکنون با اسکن مغز یا تست خونی قابل تشخیص نمی باشد. ام اینگونه تست ها می تواند سایر بیماري ها با علائم مشابه مانند سکته مغزي، ضربه به سر و تومور مغزي را رد نماید.

اگر این مشکلات به علت بیماریهاي دیگر ایجاد نشده باشد ارزیابی سلامتی روان انجام می شود و ممکن است بیمار به سطح بالاتر مانند یـک روان پـزشـک راي تشخیص و درمان اختلال دو قطبی ارجاع داده شود.

بعضی از بیماریها می تواند تشخیص اختلال دو قطبی را سخت نـمـایـد مـانـنـد افسردگی و اسکیزوفرنی، افرادي که مبتلا به افسردگی هستنند حالت شیدایـی یـا مانیا را ندارند و فرد اسکیزوفرنی توهم و هذیان را تجربه میکند که در بعـضـی از افراد دو قطبی نیز می تواند ایجاد کرد.

درمان غیردارویی اختلالات دوقطبی

باید از بیمار تاریخچه کامل خانوادگی و شخصی کسب گردد. بیمار و افراد خانواده وي باید آماده پاسخ گویی به سوالات در مورد عواطف و روابط اجتماعی خود باشد.

اگر تشخیص اختلال دو قطبی داده شود تلاش می گردد تا نوع آن نیز مشـخـص شود که در واقع چندین نوع از این اختلال وجود دارد که از نظر طول دوره و شدت و تعداد دوره ها و داشتن دوره طبیعی خلق بین دوره هاي بیماري فرق می کند.

اختلال دو قطبی نوع یک با دوره مانیا با شدت شدید و دوره افسـردگـی شـدیـد مشخص می گردد. اختلال دو قطبی نوع دو با دوره مانیا با شدت متوسط و دوره افسـردگـی شـدیـد مشخص می گردد. نوع دو اختلال دو قطبی بسیار جدي می باشد چون معمولاً با افسـردگـی شـدیـد همراه است و در صورت عدم درمان می تواند به دو قطبی نوع یک تبدیل گردد.

براي بعضی از افراد اختلال قطبی با دوره هاي آهسته تشخیص داده می شـونـد این زمانی می باشد که یک شخص به طور دوره اي یا بیشتر افسردگی شدید مانیا هایپو مانیا ویا علائم مختلط را در طول یک سال تجربه می کند. برخی افـراد بـا این تشخیص بیش از یک دوره از علائم را در طول یک هفته تجربه می نمـایـد. این حالت در بچه ها و نوجوانان شایع تر می باشد