متخصص درمان انواع افسردگی در مشهد

اختلالات روانی، مشکلات شایع و جدي هستند که در تمـام دنیـا مـشاهده مـی شـوند، در ایـن میـان، افسردگی یکی از شایع ترین مشکلات روانی اسـت کـه بر اساس تحقیقات انجام گرفته 20 تا 25 درصـد مـردم دوره هایی از افسردگی را در لحظه هـایی از عمـر خـود تجربه می نمایند.

ایـن اخـتلال روانـی بـا احـساس یاس و ناامیدي، ناراحتی، فقدان هرگونه انگیزه و امیـد و کاهش سطح اعتماد به نفس و بدبینی همراه است. افسردگی یکی از شایع ترین بیماري هاي اعصاب و روان است که به زمان و مکان و شخص خاصی محدود نیست و همه گروه ها و رده هاي جامعه را در بر می گیرد، اما پژوهش هاي مختلف شیوع آن را در بین دانشجویان بالا و میزان آن را20 تا 32 درصد گزارش نموده اند، که می تواند موجب خودکشی، اعتیاد، اعتماد به نفس پائین و نتایج حاصل ازآن، افت تحصیلی و در مجموع اختلال درعملکردهاي مختلف شغلی، خانوادگی و اجتماعی شود که به طور مستقیم و غیرمستقیم هزینه هاي هنگفتی را به جامعه تحمیل نماید.

چرا باید اختلال افسردگی را درمان کرد؟

تحقیقات نشان داه است، در صورتی که عوامل استرس زاي محیطی براي مدتی طولانی باقی بمانند، منجر به بروز مشکلات جسمی و روانی هم چون اضطراب، افسردگی، ترس، علائم قلبی عروقی، مشکلات گوارشی، بی خوابی، سردرد، لنفادنوپاتی و تعریق بیش از حد می شوند.

از طرف دیگر زیان بخش ترین اثر استرس طولانی مدت، ایجاد اختلال در عملکرد موثر قدرت تفکر و یادگیري گزارش شده است. بدون شک سلامت روانی نقش مهمی در پویایی و کارآمدي هر جامعه ایفا می کند.

با توجه به نقش مهم دانشجویان در پویایی جامعه و هم چنین هزینه سنگین آموزش عالی در هر کشور، بهداشت روان دانشجویان در دهه اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.

ورود دانشجویان جوان به یک نقطه مکانی جدید، آن ها را درمعرض فشارهاي متعدد، ازجمله »شوك فرهنگی« قرارخواهد داد که این فشار روانی می تواند زمینه ساز ناهنجاري هاي متعدد در فرد شود،

در واقع آشنا نبودن بسیاري از دانشجویان با محیط دانشگاه، مشکلات خانوادگی، مشکلات رفت و آمد و ناسازگاري با سایر دانشجویان در محیط خوابگاه و ناکافی بودن تسهیلات رفاهی و اقتصادي و مشکلاتی نظیر آن ها از جمله شرایطی هستند که می توانند سبب ایجاد استرس در دانشجویان و در نهایت سبب افت عملکرد تحصیلی در آنان شوند.

 

 

درمانگر مجرب اختلالات دوقطبی

اختلال خلقی و یک بیماری روانی است. افراد مبتلا به این بیماری دچار تغییرات شدید خلق میشوند. و معمولا در آخر دوره نوجوانی یا اوایل دوره بزرگسالی تظاهر پیدا میکند.

گاهی اوقات این افراد حالتی به نام شیدایی تجربه میکنند. این بیماران ممکن است ناگهان از اوج شادی و خوشحالی به اوج غم و اندوه فرو روند و ارتباطی بین خُلق بیمار و آنچه که واقعاً در زندگی بیمار رخ میدهد وجود ندارد.

 •بیقراری، افزایش انرژی و میزان فعالیت •خلق خیلی بالا واحساس نشاط شدید همراه با احساس خودبزرگبینی.

•تحریک پذیری مفرط.

•صحبت کردن بیوقفه، مسابقه افکار، پریدن از موضوعی به موضوع دیگر با سرعت خیلی زیاد

•عدم توانائی برای تمرکز، حواسپرتی.

•کاهش نیاز به خواب.

•اعتقادات غیر واقعی در مورد توانمندیها و قدرت فرد.

•قضاوت ضعیف.

•ولخرجی

•افزایش تمایلات جنسی.

•سوء مصرف داروها و مواد مخدر، الکل و داروهای محرک، از نشانه های خلق بالاست

افسردگی می تواند قبل یا بعد از دوره شیدایی در این بیماران ایجاد شود. درصد کمی از بیماران ممکن است در طول بیماری خود اصلا افسردگی را تجربه نکنند.
علائم و نشانه های افسردگی شامل:

•اضطرب یا ناخشنودی پایدار.

•خلق پایین.

•احساس ناامیدی یا بدبینی.

• درماندگی و بی ارزشی

• احساس،گناه

•ازدست دادن علاقه و عدم لذت از فعالیت هایی که قبلا برای فرد لذتبخش بوده اند از جمله ارتباط جنسی